Ben Jonson - "Klepsydra"

Spójrz na tę garstkę prochu, zamkniętą w szkle małem,
               Po ziarnku spadającą:
Czy uwierzysz, że proch ten był przed laty ciałem
               Kogoś, kto tak gorąco
Kochał, że w żar miłości wpadł jak ćma o zmroku
I spalił się na popiół w kochanki swej oku?
Tak, śmierć kochanków z życiem ich dzieli na poły
               Ten sam los niewesoły:
Spoczynku nie zaznają nawet ich popioły.