Safona - "wierz mi chciałabym umrzeć"

.....................................................

"wierz mi chciałabym umrzeć",
mówiła żaląc się przy pożegnaniu,

a potem jeszcze te słowa:
"zły los nam przypadł w udziale,
że ciebie, Safo, rzucam wbrew mej woli".

Odpowiedziałam jej na to:
"Odejdź szczęśliwa i zdrowa,
pamiętaj wszystkie dni spędzone z nami!

Lecz gdybyś miała zapomnieć,
sama ci jeszcze opowiem,
ile chwil pięknych przeżyłyśmy razem.

Lubiłaś ozdabiać czoło
wieńcami z fiołków i róży,
gdy byłaś tutaj z nami, w naszym gronie,

i nieraz młodzieńczą szyję
umiałaś przystroić
splotami kwiatów pachnących, wiosennych,

i olejkami drogimi
godnymi królewskich skroni
..............................................

albo na miękkich poduszkach
leżałaś, i z rąk służebnych
czary z nektarem brałaś w czasie uczty.

Nie było bez nas wesela
i święta, nie było źródła,
z którego byśmy nie czerpało wody."

.....................................................